Tresura psów

Gdyby  próba przymusu  zawiodła, przewodnikowi nie pozostaje nic innego, jak wziąć psa spokojnie na ręce, i uspokoić smakołykami, następnie na tej  płyciźnie pobawić się z nim. Podczas zabawy, gdy wychowanek jest z nim coraz dalej od brzegu, w kierunku coraz głębszej wody. W ten sposób pies może się znaleźć w miejscu, gdzie straci grunt pod nogami. W takim wypadku zaczyna odruchowo bić przednimi łapami o wodę starając się jak najwyżej unosić głowę i barki przez co oczywiście marnuje dużo energii i szybko się męczy. Trzeba mu więc niezwłocznie pomóc aby nie najadł się strachu i zaczął pływać poprawnie. W tym celu daje się rozkaz  „naprzód” i lekko podtrzymuje się psa pod tylną część brzucha, żeby mniej więcej zrównoważyć poziom tułowia. Po  kilkunastu takich ćwiczeniach pies przywyknie do głębszej wody i będzie spokojnie i prawidłowo poruszał kończynami w czasie pływania, nie robiąc przy tym hałasu. Wtedy można przystąpić do lekcji aportowania przedmiotów z wody, do których trzeba dopłynąć. Bardzo istotne jest zaprawianie psa do pływania na dłuższych dystansach w towarzystwie opiekuna, gdyż wtedy wychowanek czuje się bezpieczniej. Taka zaprawa powinna być jednak racjonowana stosowanie do umiejętności i sił zwierzęcia. Psa szkolonego na ratownika wodnego uczy się ponadto aportowania z wody coraz to cięższych przedmiotów, aż do manekina włącznie. Szkoleniu psa na ratownika wodnego.