Tresura psów

Aby ułatwić sobie zadanie trzeba posłużyć się pozorantem, który by stwarzał odpowiednie pokusy dla psa, podrzucając mu przynętę, Np. Kawałek kiełbasy, kaszanki lub mięsa z dodatkiem ostrych przypraw ( pieprz, papryka, gorczyca itp.) przyprawę daje się do środka, aby pies węsząc nie wyczuł jej. Porcja przynęty powinna być na tyle duża aby pies musiał ją rozgryźć w przeciwnym razie nie odniesie pożądanego skutku. Przygotowaną przynętę zabiera pomocnik i na terenie ćwiczebnym podrzuca ją w umówionym miejscu w nieobecności psa, a sam oddala się. Następnie przewodnik założywszy psu obrożę kołczastą prowadzi go na lince w to samo miejsce. Daje mu się wybiegać, pilnie obserwując jego zachowanie. W momencie gdy pies chwyta przynętę, przewodnik szybko zbliża się ostro karci go słowem „fee” i szarpnięciem linki. Pies pod wpływem nagany i piekącego działania pokarmu na podniebieniu jakie nastąpiło po rozgryzieniu podanego mu kąska wyrzuci przynętę, za co powinien być pochwalony i pogłaskany. Lekcje taką powtarzamy codziennie, za każdym razem z udziałem innego pozoranta, w innym miejscu i przy użyciu innej przynęty,, dopóki pies nie skojarzy sobie trwale podejmowania obcego pokarmu z przykrym wrażeniem. Jeżeli opisane metody odzwyczajenia od podejmowania znalezionego przypadkowo lub podrzuconego pokarmu nie skutkują, co może się zdarzyć zwłaszcza w szkoleniu psów bardzo łakomych, trzeba  zastosować jako bodziec mechaniczny – skutecznie działający prąd elektryczny wytwarzany przez induktor szkolny.