Tresura psów

Nawyk pływania utrwala się u psa w wyniku prawnego utrzymania się na wodzie i łatwego pokonywania określonej odległości od brzegu. Nie wszystkie jednak psy mogą posiąść tę umiejętność bez zahamowań, zwłaszcza jęsli w okresie szczenięcym nie zażywały kąpieli w naturalnych zbiornikach wodnych albo, co jeszcze gorsze, ktoś im to obrzydził wrzucając brutalnie do wody. Zdaniem opiekuna jest pobudzić swego wychowanka, przez zadziałanie nań odpowiednim bodźcem, do natychmiastowego skoczenia do wody na podany uprzednio rozkaz i pokierować nim tak, aby pływał prawidłowo, bez hałasu, nie wynurzając przednich nóg z wody i nie starając się utrzymać wysoko głowy. Do ćwiczeń należy przystępować latem, najlepiej w okresie panujących upałów, zaczynając od przyzwyczajenia psa do wody co nietrudno osiągać w czasie wspólnych kąpieli z wychowankiem. Gdy pies już śmiało wchodzi do wody można przystąpić do nauki pływania. Do pierwszych ćwiczeń najlepiej jest wybrać takie miejsca, gdzie brzeg wody jest stromy, a głębokość zwiększa się stopniowo. Bodźce warunkowe : rozkaz „woda: albo sygnał „ aport” czy „naprzód” zależnie od okoliczności, oraz sygnał optyczny w postaci ruchu prawej reki wskazującej wodę.

Bodźce bezwarunkowe: aport, smakołyk, wysoka temperatura powietrza.